Поглед кон Охрид и Охридско Езеро од Мазатар

Мазатар е планина над селото Куратица, а неговиот највисок врв се вика Бајрак и е на висина од 1635  метри.

До Бајрак на Мазатар туристите може да стигнат со џип или пешки, а за оние кои се поголеми авантуристи и се во подобра физичка кондиција може да се впуштат и во авантура со  велосипед .

Како и да стигнете до врвовите на Мазатар, ќе ви се исплати бидејќи погледот кој се пружа од горе е вличенствен.

Селото Куратица нуди одлични можности за развој на алтернативниот туризам.

Одалечено на 22 километри од Охрид во прекрасните предели на подножјето на преубавиот Мазатар.

14495369_1292918947393479_8669692058609667361_n

Фото. Г.А.

Извор: Ohrid1.com

 

Импресивна фотографија на галаксијата M33!

Оваа импресивна фотографија доаѓа од Свилаја, планина која се наоѓа во Република Хрватска

14468180_983503708439024_5382252657360900499_o

Вкупно 4 часовна експозиција

Инструмент за снимање: Skywatcher ED80 refraktor, 0.85x FF/FR, cam84, температура на сензорот -10C

Инструмент за пратење: Tamron 300mm F5.6 objektiv, Atik 16IC

Монтажа: modificirana NEQ6 Pro

Елементи на експозиција:  L=6x600s, 12x900s

Софтвер: Nebulosity, PixInsight 1.8

Температура на воздухот: 5C

Нешто повеќе за Галаксијата:

Галаксија — гравитационен спој од ѕвездени системи, меѓуѕвездена прашина, плазма и темна материја. По големина, галаксиите мо=ат да бидат од џуџиња со неколку милијарди (109) ѕвезди до џинови со по стотина билиони (1014) ѕвезди кои кружат околу тежиштето. Поголемиот дел од галаксиите се протегаат и до повеќе од неколку илјадници светлосни години во пречник.

Просторот помеѓу галаксиите е исполнет со плазма која не достига поголема вискозност од еден атом на метар кубен. Се претпоставува дека постојат повеќе од сто милијарди галаксии во метагалаксијата(видливата вселена).

Галаксиите содржат различен број на ѕвездени системи, јата ѕвезди и различни типови на меѓуѕвездени облаци. Помеѓу овие објекти има ретка меѓуѕвездна средина од гасови, прашина и космички зраци. Податоците од набљудувањата укажуваат дека супермасивните црни дупки може да постојат во центарот на многу галаксии, ако не и во сите галаксии. Се смета дека тие се примарен двигател на активни галактички никулци кои се наоѓаат во јадрото на некои галаксии. Млечниот пат има барем еден таков објект.[1]

Историски гледано, галексиите се категоризираат според нивната очигледна форма, што вообичаено се однесува на нивната видлива морфологија. Елиптичната галаксија[2] е честа форма, која што има светлосен профил во форма на елипса. Спиралните галаксии имаат форма на диск со искривени краци составени од прав. Оние галаксии кои имаат неправилни или невообичаени форми се познати каконеправилни галаксии и типично се резултат на нарушувањата од гравитациското влечење на соседните галаксии. Таквите заемодејства меѓу галаксиите кои можат да резултираат во спојување, понекогаш предизвикуваат значајно зголемување на образувањето на ѕвезди, што пак, води кон настанок на активни галаксии. Помалите галаксии кои немаат кохерентна структура се нарекуваат неправилни галаксии.[3]

Постојат повеќе од 170 (1,7 × 1011) милјарди галаксии во метагалаксијата.[4] Повеќето се со пречник од 1000 до 100 000 парсеци и вообичаено се раздвоени меѓу себе со растојание од милиони парасеци (или мегапарасек). Меѓугалактичката средина (просторот меѓу галаксиите) е исполнет со редок гас со просечна густина која е помала од еден атом на кубен метар. Поголемиот број галаксии се организирани во хиерархија на здруженија познати како групи и јата, кои пак заедно образуваат големи суперјата. Во најголем размер овие здруженија генерално се организирани во нишки, кои се опкружени со огромна празнина.[5]

Најстарата и најоддалечената утврдена галаксија е GN-z11, откриена во март 2016 г. Се наоѓа на растојание од 32 милијарди светлосни години од Земјата, и видена е како што изгледала само 400 милиони години по Големата експлозија.[6]

Елиптична галаксија

Според Хабловиот систем на класификација, елиптичните галаксии се оценуваат според нивната елиптичност започнувајќи од Е0 која е речиси сферична, до Е7 која е многу издолжена. Овие галаксии имаат елипсовиден профил, што им дава елиптичен изглед без оглед на аголот на гледање. Нивната појава покажува мала структура и тие вообичаено имаат мала меѓуѕвездена материја. Следствено, овие галаксии имаат мал број на расеани јата и намалена стапка на образување на ѕвезди. Наместо, кај нив доминираат генерално постари, поеволуирани ѕвезди кои орбитираат во заедничниот центар на гравитација во произволни насоки. Ѕвездите содржат мало изобилство на тешки елементи бидејќи образувањето на ѕвезди престанува по иницијалната експлозија. Во таа смисла, тие имаат некои сличности со многу помали збиени јата.[8] Најголемите галаксии се џиновски елиптични галаксии. За многу елиптични галаксии се верува дека се образувани како резултат на заемодејството на галаксиите, односно преку судир и спојување. Тие растат во огромна големина (на пример споредено со спиралните галаксии) и џиновските елиптични галаксии често се наоѓаат близу јадрото на големи јата на галаксии.[9] Ѕвездораспрснувачките галаксии се резултат на таков галатички судар кој што може да резултира во образување на елипична галаксија.[10]

Спирална галаксија

Спиралните галаксии се состојат од ротирачки диск од ѕвезди и меѓуѕвездена средина, заедно со централна испакнатина од постари ѕвезди. Од испакнатината кон нанадвор се протегаат релативно светли краци. Според Хабловата класификациска шема, спиралните галаксии се наведени како тип S, проследено со буква (a, b или c) која што го означува степенот на затегнатост на спиралните краци и големината на централната испакнатина. Sa галаксијата има тесни засеци, слабо дефинирани краци и има релативно големо јадро. Во друга крајност, Sc галаксијата има расеани, добро дефинирани краци и мало јадро.[11] Галаксија со слабо дефинирани краци понекогаш се нарекува флокулентна спирална галаксија, како спротивност на грандиозно дизајнирана спирална галаксија која има истакнати и добро дефинирани спирални краци.[12]

Во спиралните галаксии, спиралните краци имаат облик на приближна логаритамска спирала, образец кој теоретски се прикажува како резултат на нарушување во рамномерно ротирачката маса на ѕвезди. Како и кај ѕвездите, спиралните краци ротираат околу центарот, но со постојана аголна брзина. За спиралните краци се смета дека се подрачја на материја со голема густина или “густински бранови”.[13] Како што ѕвездите се движат низ краците, просторната брзина на секој ѕвезден систем се менува од страна на гравитациската сила со поголема густина. (Брзината се враќа во нормала откако ѕвездите ќе заминат на другата страна на краците.) Овој ефект е сличен на „бран“ од забавување при поминување покрај автопат полн со возила во движење. Краците се видливи бидејќи високата густина го олеснува образувањето на ѕвезди и следствено таму се засолнуваат многу млади и светли ѕвезди. Многу лентовидни спирални галаксии се активни, можно како резултат на гас кој се канализира во јадрото по краците.[14]

Поголемиот број на спирални галаксии имаат линеарна група на ѕвезди во облик на лента која се шири нанадвор од било која страна на јадрото и потоа се спојува во структура на спирални краци.[15] Според Хабловата класификациска шема, овие галаксии се означени со SB, проследено со мала буква (а, b или c) која што ја означува обликот на спиралните краци (во ист смисол како и кај категоризацијата на нормалните спирални галаксии). Се смета дека лентите се привремени структури кои се случуваат како резултат на густински бран кој зрачи надвор од јадрото или пак, како резултат на галактичка плима од заемодејство со друга галаксија.[16]

Нашата галаксија Млечниот пат е голема пречкеста спирална галаксија во облик на диск[17] со околу 30 килопарсеци во пречник и килопарсек дебелина. Содржи околу две илјади милјарди (2×1011)[18] ѕвезди и има вкупна маса која е околу шест илјади милјарди пати повеќе маса од Сонцето.[19]

 

Погледнете ја оваа прекрасна фотографија од преубавото Скопје

Екслузивна фотографија која доаѓа од Горна Белица (Струшко) Погледнете:

Погледнете ја оваа прекрасна фотографија која ни доаѓа од Горна Белица , Јабланица (Струшко)
Селото е планинско и се наоѓа на планината Јабланица.

На крајот на 19 век, селото било влашко село, дел од Струшката нахија на Отоманската Империја. Според една теза, селото било основано од деселеници од Москополе, денес во Албанија. Според податоците од 1873 година, селото имало 45 жители мажи Македонци и 305 Власи. Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало население од 150 жители Албанци и 850 Власи. Според бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото во 1905 година имало население од 1200 жители христијани Власи.

 Археолошки локалитети
Вајнос – богато археолошко наоѓалиште, каде што може да се најдат различни стари предмети поради што често е мета на диви копачи. Според археолозите, таму имало и леарница, голема јавна бања, а во римско време ова била значајна попатна станица на Виа Игнација. Таму има остатоци од камените плочи со кои била поплочена најголемата патна артерија во Римското царство;
Писаник – се наоѓа во близината на Вајнос, каде што има многу камени плочи на кои има исцртано најразлични фигури;
Цркви
Црква „Св. Петка“
Црква „Св. Троица“
Црква „Св. Климент Охридски“ – манастирска црква;